"همه‌چیز از یک نگاه شروع شد. نگاهی که شاید نباید اتفاق می‌افتاد." عشق را از دور تماشا کردم. نگاه‌های دزدکی، خنده‌هایی که در هوا محو می‌شد، لحظاتی که انگار قرار نبود هیچ‌وقت تمام شوند. آن‌ها خوشحال بودند، و من از همان دور، در سکوت، شاهد داستانی بودم که نه آغازش به من تعلق داشت و نه پایانش. همه‌چیز آرام و شیرین پیش می‌رفت. مثل ملودی‌ای که انتظار داشتی تا انتها همان‌طور دلنشین بماند. اما زندگی همیشه چیزی در آستین دارد، چیزی که در لحظه‌ای نامعلوم خودش را نشان می‌دهد. حالا که به عقب نگاه می‌کنم، نمی‌دانم دقیقاً چه زمانی همه‌چیز تغییر کرد. شاید یک کلمه‌ی ناتمام، شاید سکوتی که بیش از حد طولانی شد، شاید هم چیزی که هیچ‌کس متوجهش نشد. اما یک سؤال همیشه در ذهنم تکرار می‌شود… اگر از اول می‌دانستم، آیا باز هم فقط تماشا می‌کردم؟ #براساس_واقعیت