او یک فرشته بود، البته با توصیفی دقیقتر، شیطانی با ظاهر فرشته بود. هنوز اولین جمله ای که با دیدنم به زبان اورد گاهی انقدر در گوشم تکرار میشه که حس میکنم زمان به عقب برگشته‌‌‌‌‌... به روزی که روح و تن خسته و زخمی ام به تک صندلی داخل اتاق تاریک قفل شده بود و نگاهم روی در اهنی روبرو انتظار جلاد میکشید. در اینکه ویژگی های منحصر بفردش قابل شمارش نیستند هیچ شکی ندارم اما چیزی که باعث فروریختن قلبم هنگام ورود پر اقتدارش به شکنجه گاه تاریک من شد چشمانش بود، چشمهایی که هیچوقت برای باطن او وظیفه آیینه بودن انجام نمیدادن اما میتونستن تا عمیق ترین بخش وجودت نفوذ کنند. -به خدا ایمان داری الورا هادسون؟