چشمان مرد سرد وترسناک بودند.مرد به آن نمونه های آزمایشی خود خیره شده بود که پشت سر هم جان میدادند ودرد میکشیدند. جنازه های روی هم تلنبار شده که تا ساعاتی دیگر توسط دوستان خود به خاک سپرده می شدند. دوستان؟چه دوستانی؟آنانی که در درد مشترک بودند؟یا در زخم های روی تن شان؟یا شاید هم در ذهن خالیشان!