من دوباره زاده شده‌ام، آن هم در قالب شخصیت شرورِ یک بازی حرم‌سرایی معکوس — تنها **دخترخواندهٔ خاندان دوک اِکارت**! اما چرا باید سختیِ این بازی در بالاترین حد ممکن باشد؟ هر کاری که بکنم، تنها به یک سرانجام ختم می‌شود: **مرگ.** برای زنده ماندن، باید پیش از آن‌که «دختر واقعی» خاندان دوک ظاهر شود، با یکی از مردان اصلیِ حرمِ قهرمان زن رابطه‌ای برقرار کنم! دو برادر بزرگ‌تر که برای هر چیز کوچکی با من درگیر می‌شوند. ولیعهد دیوانه‌ای که مسیر داستان با او همیشه به مرگ من ختم می‌شود. جادوگری که فقط قهرمان زن را می‌بیند و شوالیه‌ای وفادار که در بند اوست… «اول از همه، بیایید آن‌هایی را که هیچ امیدی بهشان نیست، از فهرست حذف کنیم!» من تصمیم گرفتم: «تا حالا جایگاه خودم را نمی‌دانستم، اما از حالا مثل موش ساکتی زندگی می‌کنم تا هیچ‌کس حتی به من توجه نکند!» اما چرا هر بار که سعی می‌کنم مرزها را مشخص کنم، **علاقه‌شان به من بیشتر می‌شود؟!**